باوری به نام دين   

دین باوری است که هر زمان و هر وقت به آن احتیاج داریم .

مانند هوا، امروز به کار مشغولیم اما به هوا نیازمندیم فردا به تفریح میرویم و در عین حال تنفس میکنیم ،دیگر روز مشغولیتی دیگر داریم اما همچنان هوا یکی از مهمترین نیازهای ماست .

کوتاه اینکه انسان همیشه به دین محتاج است و در عرصه های خطر محتاج تر.

همین

البته یک توضیح و یک شرمندگی هم هست که در ادامه مطلب بخونینش.

اما دو توضیح و یک شرمندگی:

اول از دوستانی که حقیر رو مورد لطف قرار داده و لینک نموده اند و بنده فراموش کردم اسمشون رو توی لینکام بیارم منو در جریان بذارن

دوم همه اون دوستان وبزرگوارانی که بنده رو لایق دونستن و درد دلی هر چند کوتاه با بنده نمودن و یا احیانا سوالاتی رو در کامنتهام گذاشتن  یا بهم ایمیل کردن و .... با عرض شرمندگی خواهش میکنم تا پایان بهمن که سعادت هم کلام شدن و پاسخ گویی به شما نصیب حقیر بشه صبر کنند.

یا حق